تبلیغات
هیئت عاشقان اباعبدالله الحسین (ع) کلجاه - فضیلت ماه شعبان

فضیلت ماه شعبان


 فضیلت ماه شعبان 

http://tmubasij.ir/wp-content/uploads/2014/05/shaban-tmubasij.ir_.jpg


بزرگان، پیوسته ماه شعبان را مقدمه ورود به «ضیافة ‏الله‏» در ماه رمضان دانسته ‏اند. از این‏رو، كسب آمادگیهاى فكرى و روحى براى درك هر چه بیشتر فیض معنوى ‏از این «مهمانى خدا»، لازم است
«شعبان» هم، ماه دعا و ذكر و یاد و توجه و عبادت و استغفار است. بنده خاضع هر شبانه روز پنج نوبت، چراغ دل را به نورى مى‏افرازد، تا فارغ از حجابها، جلوه ‏هاى آشكار یار را در وسعت آفرینش به تماشا برخیزد و سفر معنویت و عرفان را، ره توشه ‏اى بایسته فراهم آورد. از روشنایى تا روشنایى، پنج نوبت بلور نازك دل در خود مى‏شكند تا در سایه عطوفت بى ‏مرز محبوب، پیوند گیرد و آینه تجلى نور خدا شود.
مناجات شعبانیه، سهمى از این ره توشه دارد كه امامان معصوم علیهم السلام بر خواندن آن استمرار داشته ‏اند. خوان رحمت الهى در ماه شعبان گسترده‏ تر است، و «مناجات»، وسیله حضور در كنار این مائده معنوى است. نمازگزاران و متهجدان و نیایشگران، در محرابى مى ‏ایستند كه همه عارفان و سالكان و پیامبران و امامان، مقیم و معتكف آن بوده ‏اند. اهل دعا، پیمانه از بحر بیكران رحمت خدا مى ‏كشند و مستانِ سر خوشِ باده ‏هاى سحرگاهى و شبهاى پر ستاره و روشن از تهجد و سجودند.
آنكه به «نماز» مى‏ایستد و به «دعا» مى‏نشیند، بر سفره رزق روح نشسته است و روزى رحمت و استجابت در محراب عبودیت او نازل مى‏شود.
«مناجات شعبانیه»، درخواست «روشنایى دل» از خدایى است كه هم «نور» است، هم فروغ آفرین. شعبانیه، گامى در زدودن «حجاب» از چهره «جان» است، تا جلوه ربوبى، در این آینه بهتر انعكاس یابد و نجواى او در ضمیرهاى روشن به گوش دل رسد. در مناجات شعبانیه، با امامان معصوم همنوا مى‏شویم تا همه ایام عمر را در سایه نیایش مبارك گردانیم.
«بركت»، خیر و نیكى ماندگار و پایدار در یك چیز است. «مبارك» بودن یك روز یا یك ماه یا یك مكان و ساعت و لحظه، به سرشارى آن از اینگونه نیكى‏هاى جاودانه است و شعبان و رمضان از همین رو «مبارك» است. آنان كه در این ماه‏ها، دست نیكى به سوى دیگران دراز مى ‏كنند و گام یارى به سوى منزل محرومان بر مى ‏دارند و زبان خیرخواهى به نفع مستمندان مى‏گشایند، در همین دنیا بار سفر آخرت خویش را مى‏بندند و براى آن «روز نیاز»، ذخیره سازى مى‏كنند.

به قول صائب تبریزى:
اى رهروى كه خیر به مردم رسانده‏ اى آسوده رو، كه بار تو بر دوش مردم است
بارى، ایام ما با عبادت و عمل صالح ما «مبارك» مى‏شود و اگر به غفلت و سستى بگذرد، «بى‏بركت» خواهد شد. شب ‏زنده دارى ‏هاى عابدان، اشكهاى شب بیداران، استغفارهاى متهجدان، «یا رب، یا رب» سحر خیزان، نجواى خالصانه دعا خوانان، همه و همه جلوه هایى از «بركت» است كه در ساعات و لحظات این ماه «مبارك» نهفته است.

اعیاد خجسته شعبانیه

سوم شعبان : میلاد مبارک سومین امام معصوم،  ارباب مان ، آقایمان حسین بن علی حضرت اباعبدالله (ع)، سرور آزادگان جهان، دومین ثمره پیوند فرخنده على (ع) و حضرت فاطمه، دختر پیامبر اسلام (ص) در خانه وحى و ولایت
چهارم شعبان: میلاد با سعادت حضرت ابوالفضل العباس (ع)، سمبل مقاومت و وفاداری در راه آرمان مقدس جهاد فی سبیل الله و پرچم گذشت و فداكارى و جانبازى در صحراى كربلا.
پنجم شعبان: میلاد مسعود زینت عبادت كنندگان و سرور نیایشگران، معصوم چهارم حضرت امام على بن الحسین زین العابدین صلوات الله و سلامه علیه.
نیمه شعبان: فرخنده‌ میلاد دوازدهمین پیشواى معصوم، حضرت حجة بن الحسن المهدى، امام عصر و زمان - عجل الله تعالى فرجه - گلشن‌‏‎ گل‏‎ فروز‏‎ مهر گیتی‏‎ آل ‌محمد (ص)، مصلح الهى و طلایه دار رهایى بشر.
در فضیلت و اعمال ماه شعبان آمده است كه شعبان ماه بسیار شریفى است و منسوب است به حضرت سید انبیاء صَلَّى اللَّه عَلیه وَ اله و آن حضرت این ماه را روزه مى داشت و وصل مى كرد به ماه رمضان و مى فرمود شعبان ماه من است هر كه یك روز از ماه مرا روزه بدارد بهشت او را واجب شود.
از حضرت صادق (ع) روایت است كه چون ماه شعبان داخل مى شد حضرت امام زین العابدین (ع) اصحاب خود را جمع مى نمود و مى فرمود:
اى گروه اصحاب من مى دانید این چه ماهى است این ماه شعبان است و حضرت رسول (ص) مى فرمود شعبان ماه من است، پس
روزه بدارید در این ماه براى محبّت پیغمبر خود و براى تقرّب به سوى پروردگار خود بحقّ آن خدایى كه جان علىّ بن الحسین به دست قدرت اوست سوگند یاد مى كنم كه از پدرم حسین بن على (ع) شنیدم كه فرمود شنیدم از امیرالمؤ منین (ع) كه هر كه روزه دارد شعبان را براى محبّت پیغمبر خدا و تقرّب بسوى خدا دوست دارد خدا او را و نزدیك گرداند او را به كرامت خود در روز قیامت و بهشت را براى او واجب گرداند.
بدرستى كه رسول خدا (ص) هرگاه د هلال ماه شعبان را می دید امر مى فرمود مُنادى را كه ندا مى كرد در مدینه:
اى اهل مدینه من رسولم از جانب رسول خدا صَلَّى اللَّهِ عَلِیهِ وَاله بسوى شما.
مى فرماید آگاه باشید بدرستى كه شعبان ماه من است پس خدا رحمت كند كسى را كه یارى كند مرا بر ماه من یعنى روزه بدارد آن را. امام صادق (ع) فرمود : كه امیرالمؤ منین (ع) مى فرمود كه فوت نشد از من روزه شعبان از زمانى كه شنیدم منادى رسول خداصَلَّى اللَّهِ عَلِیهِ وَاله ندا كرد در شعبان و فوت نخواهد شد از من تا مدتى كه حیات دارم ان شاء الله تعالى. پس مى فرمود كه روزه دو ماه كه شعبان و رمضان باشد توبه و مغفرت است از خدا.
و نیز از حضرت صادق (ع) منقول است كه از آن جناب سؤ ال كردند از فضیلت روزه رجب فرمود چرا غافلید از روزه شعبان راوى عرض كرد: یابن رَسول الله چه ثواب دارد كسى كه یك روز از شعبان را روزه بدارد؟ فرمود: به خدا قسم بهشت ثواب اوست. عرض كرد: یابن رسول الله بهترین اعمال در این ماه چیست فرمود تصدّق و استغفار هر كه تصدّق كند در ماه شعبان حق تعالى آن را تربیت كند.
كاش كاهش چشمگیر خطاها و تخلفات و شكایت ها و نزاعها كه در این ماه‏ها جلوه ‏گر است، تا ماههاى دیگر هم دامن بگستراند و همه ایام، در «طهارت» و «آرامش»، مانند ایام شعبان و رمضان گردد.
زیانكار، كسى است كه رمضان بگذرد و او در «كوره روزه» نگدازد و پاك نشود. خسران زده كسى است كه ماه مغفرت بر او بگذرد و غفران الهى شامل حالش نشود و حالش تحول نیابد. مگر ما چه قدر فرصت «تجدید دیدار» با «فطرت» داریم؟ مگر در طول سال، چند «شب قدر» داریم؟ ماهىِ جان در دریاى «یاد خدا» ست كه حیات مى‏یابد. و گرنه دلهاى جدا از خدا، مشتى گوشت است، سخت‏ تر از سنگ!...


التماس دعا توی این ماه مخصوصا توی این شب ها









موضوع: مذهبی،
برچسب ها: ماه شعبان، مذهبی،
[ چهارشنبه 30 اردیبهشت 1394 ] [ 10:30 ] [ ALI CRIS ]