تبلیغات
هیئت عاشقان اباعبدالله الحسین (ع) کلجاه - چهره امیرالمومنین على (ع ) در جنگ خیبر

چهره امیرالمومنین على (ع ) در جنگ خیبر


چهره امیرالمومنین على (ع) در جنگ خیبر



پـس از صـلح حـُدَیـبـِیـّه ، جـریـان جـنـگ خـیـبـر در سال هفتم هجرت پیش آمد و پیروزى در این جنگ نیز به دست امیرمؤ منان على (علیه السلام ) انـجـام گـرفت و از افتخارات زندگى آن حضرت ، مربوط به فتح در این جنگ است كه همه راویان و تاریخ ‌نویسان بر آن اتّفاق دارند و هیچ كس تردیددر آن ننموده است . آنگاه كه ابوبكر پرچم را به دست گرفت و شكست خورد و این شكست مایه سرافكندگى و ذلّت بسیار عظیم مسلمین گردید، سپس  رسول خدا پرچم را به دست رفیق او (یعنى عمر بن خطّاب ) داد او نیز همانند اوّلى با شكست و سرافكندگى بازگشت وهمین پیشامد، اسلام را در سـراشـیـبـى سـقـوط و خـطـر جـدّى قـرار داده بـود و رسـول خـدا( صـلّى اللّه عـلیـه و آله و سـلّم ) را بسیار ناراحت كرد و آثار خشم و اندوه از چـهـره رسـول خـدا( صـلّى اللّه عـلیـه و آله و سلّم ) مشاهده مى شد (در این موقعیّت خطیر و سرنوشت ساز) پیامبر( صلّى اللّه علیه و آله و سلّم ) فریاد برآورد:

((لاَُعـْطـیـَنَّ الرّایـَةَ غـَداً رَجـُلاً یُحِبُّهُ اللّهُ وَرَسُولُهُ وَیُحِبُّ اللّهَ وَرَسُولَهُ كَرّارٌ غَیْرُ فَرّارٍ لا یَرْجِعُ حَتّى یَفْتَحُ اللّهُ عَلى یَدَیْهِ)).

((قطعا فردا پرچم را به دست مردى مى دهم كه خدا و رسولش او را دوست دارند و او خدا و رسولش را دوست دارد، او كه حمله هاى پیاپى مى كند و هرگز پشت به جنگ نمى نماید و از جبهه بازنمى گردد تا خداوند به دست او فتح و پیروزى را نصیب فرماید)).

پـرچـم را (فـرداى آن روز) بـه دسـت امـیرمؤ منان على (علیه السلام ) داد و فتح خیبر به دسـت او انـجـام یـافت . از مفهوم گفتار رسول خدا (صلّى اللّه علیه و آله و سلّم ) (در سخن فوق ) استفاده مى شود كه آن دونفر فرارى داراى آن وصفى كه پیامبر (صلّى اللّه علیه و آله و سـلّم ) از عـلى (عـلیـه السلام ) نمود (یعنى او خدا و رسولش را دوست دارد و خدا و رسـولش او را دوسـت دارند) نیستند، چنانكه ذكر وصف ((كَرّار)) (حمله كننده استوارو ثابت قدم در صحنه جنگ ) بیانگر خروج فراریان از این وصف است و این جبران قهرمانانه على (عـلیـه السلام ) از خسارات شكستهاى قبل ، دلیل روشنى بر یگانگى حضرت على (علیه السـلام ) در ایـن پـیروزى آفرینى و افتخار است كه احدى در این افتخار، با على (علیه السلام ) شركت ندارد.

حسّان بن ثابت (شاعر معروف رسول خدا) در این راستا چنین سرود:

وَكانَ عَلِىُّ اَرَمَدُ الْعَیْنِ یَبْتَغِى

دَواءً فَلَمّا لَمْ یَحِسّ مُداوِیاً

شَفاهُ رَسُولُ اللّهِ مِنْه بِتَفْلَةٍ

فَبُورِكَ مُرْقَیاً وَبُورِكَ راقِیاً

وَقالَ سَاءَعْطى الرَّایَةَ الْیَوْمُ صارِماً

كَمِیّاً مُحِبّاً لِلرَّسُولِ مُوالِیاً

یُحِبُّ اْلاِ لهَ وَاْلاِ لَهُ یُحبُّهُ

بِهِ یَفْتَحُ اللّهُ الْحُصُون الاَْوابِیاً

فَاَصْفى بِها دوُنَ الْبَرِیَّةِ كُلِّها

عَلِیّاً وَسَمّاهُ الْوَزِیرَ الْمُواخِیاً

((على (علیه السلام ) درد چشم داشت و به دنبال دواى شفابخش  مى گشت ولى به آن دست نـیـافـت ،سـرانـجام رسول خدا( صلّى اللّه علیه و آله و سلّم )به وسیله مالیدن آب دهانش (به چشم على ( علیه السلام )) به او شفا داد. پس مبارك و خجسته باد هم او كه شفا یافت و هم او كه شفا داد)).

و پـیامبر فرمود:((امروز پرچم را به دست مردى بسپارم كه داراى شمشیرى برنده است و فـردى شـجـاع مـى بـاشـد و دوسـتـى تـنـاتـنـگ بـا رسول خدا (صلّى اللّه علیه و آله و سلّم ) دارد))

اوست كه خداوند را دوست دارد و خدا هم او را دوست دارد و خدا به دست او قلعه هاى ستبر و استوار را فتح كند براى انجام این كار در میان همه مردم ، على (علیه السلام ) را برگزید و او را وزیر و برادر خود خواند)).

* * *

پـس از جـنـگ خـیبر، حوادث دیگرى رخ داد كه همانند آنچه قبلاً ذكر شد، نبود و بیشتر به صـورت گـروهـى (گـروه ضربت ) بود كه پیامبر (صلّى اللّه علیه و آله و سلّم ) آن را تـشـكـیـل مـى داد و بـه سـوى دشـمـن مـى فـرسـتاد و خود آن حضرت در میانشان نبود و این رویدادها اهمیّت رویدادهاى سابق را نداشت ؛ زیرا دشمنان ، ضعیف شده بودند و بعضى از مسلمین نیاز به دیگران نداشتند ، گرچه امیر مؤ منان على (علیه السلام ) در همه این حوادث و فراز و نشیبها نقش سازنده و بهره وافر در گفتار و رفتار داشت .








موضوع: مذهبی،
برچسب ها: امام علی(ع)، جنگ خیبر،
[ پنجشنبه 10 اردیبهشت 1394 ] [ 08:18 ] [ ALI CRIS ]